Poradnik kupującego ABC fotografii – kompozycja
Strona główna  >  Sprzęt  >  Testy praktyczne  >  TEST: Nikon D90, czyli poprawianie dobrego


Jeśli chcesz być na bieżąco z tym,
co dzieje się w świecie fotografii oraz otrzymywać informacje o nowych artykułach publikowanych w naszym serwisie, zapisz się do FOTOlettera.


Zapisz Wypisz


Porównywarka Porównywarka kompaktów Porównywarka kompaktów Porównywarka lustrzanek Porównywarka obiektywów
Czy wiesz, że ...
Pierwsze zdjęcie zostało naświetlone nie na celuloidowym, ani nawet szklanym negatywie, lecz na płytce cynkowej pokrytej… asfaltem syryjskim?
Polecamy

Patagonia 2012

FotoGeA.com O fotografowaniu i podróşach

Akademia Fotoreportażu

FotoIndex

Chronoskron

Foto moon pl
 
Kurs Fotografii Warszawa
TEST: Nikon D90, czyli poprawianie dobrego
Autor: Marcin Pawlak


« poprzednia strona 1|...|4|5|6|7|8|9|10 następna strona »

Nie same pozytywy
Zmianą, wprowadzoną do modelu Nikon D90, z której nie wszyscy będą zadowoleni, jest pozostawienie jedynie trybu PTP (Picture Transfer Protocol) wykorzystywanego do transferu danych do komputera. Zabrakło natomiast trybu Mass Storage. Nie możemy zatem z poziomu komputera zmienić nazw plików na karcie pamięci, ani w inny sposób modyfikować ich zawartości – operacja taka wymagać będzie uprzedniego przekopiowania pliku na dysk komputera lub skorzystania z czytnika kart pamięci. Problemy ze współpracą z D90 mogą też mieć starsze modele banków zdjęć, które domyślnie wymagają urządzeń pracujących w trybie Mass Storage.
 
Od momentu premiery aparatu poprawiła się też obsługa RAW-ów (w formacie NEF) zapisywanych przez D90. Akceptują je najnowsze wersje CaptureNX oraz ViewNX. Adobe Camera RAW 4.6 (a zatem Photoshop CS3 i Lightroom) znajduje się na razie w fazie testów, ale nam z powodzeniem udało się go wykorzystać do odczytu plików NEF pochodzących z D90.
 
Dużym minusem D90 jest też znaczne ograniczenie pojemności bufora po włączeniu odszumiania – niewiele ponad sekundę ciągłej rejestracji zdjęć to dziś zbyt mało nawet w aparacie amatorskim.

Zgrabna układanka
Jak zatem sprawdza się układanka skonstruowana przez inżynierów Nikona? Jak widać z testów, D90 to udany mariaż sprawdzonych elementów z D80 oraz solidnie przetestowanych nowinek stosowanych w profesjonalnych korpusach Nikona. Pod tym względem D90 spełnia wszystkie chyba pokładane w nim oczekiwania. Oczywiście jest jeszcze nowatorska funkcja rejestracji sekwencji wideo, ale w obecnym kształcie potraktować ją należy raczej jako "balonik próbny", mający wysondować, w jakim kierunku powinien podążyć rozwój tego rodzaju funkcji w przyszłych aparatach. Przy obecnych ograniczeniach jest to raczej ciekawostka dla amatorów niskobudżetowych produkcji filmowych, niż narzędzie skierowane do przeciętnego wideoamatora. Poniżej zamieszczamy skróconą tabelę uwzględniającą podstawowe różnice pomiędzy D90 a poprzedzającym go modelem D80.

Podstawowe różnice pomiędzy modelami D80 i D90
Nikon D80 Nikon D90
Przetwornik obrazu CCD RGB CMOS RGB
Rozmiar przetwornika 23,6 x 15,8 mm, Nikon DX 23,6 x 15,8 mm, Nikon DX
Całkowita liczba pikseli 10,75 mln 13,1 mln
Efektywne piksele 10,2 mln 12,3 mln
Rozmiar zdjęcia (w pikselach) 3872 x 2592 [L], 2896 x 1944 [M], 1936 x 1296 [S] 4288 x 2848 [L], 3216 x 2136 [M], 2144 x 1424 [S]
Czułość przetwornika (ISO) 100–1600 (odpowiednik ISO) w krokach co 1/3, plus ustawienia HI-0.3, HI-0.7 i HI-1 200–3200 (odpowiednik ISO) w krokach co 1/3, plus ustawienia LO-0.3, LO-0.7, LO-1 oraz HI-0.3, HI-0.7, HI-1
Automatyczne oczyszczanie matrycy Nie Tak
Kompatybilne obiektywy Mocowanie bagnetowe typu F (połączenie autofokusa za pośrednictwem sprzęgła i styków AF), pomiar ekspozycji wymaga obiektywów z procesorem Mocowanie bagnetowe typu F (połączenie autofokusa za pośrednictwem sprzęgła i styków AF), pomiar ekspozycji wymaga obiektywów z procesorem
Kąt obrazowy Odpowiadający w formacie 35 mm [135] kątowi widzenia obiektywu o około 1,5 raza dłuższej ogniskowej Odpowiadający w formacie 35 mm [135] kątowi widzenia obiektywu o około 1,5 raza dłuższej ogniskowej
Migawka Sterowana elektronicznie szczelinowa o pionowym przebiegu w płaszczyźnie fokalnej, od 30 do 1/4000 s z krokiem co 1/3 lub 1/2, B (bulb) Sterowana elektronicznie szczelinowa o pionowym przebiegu w płaszczyźnie fokalnej, od 30 do 1/4000 s z krokiem co 1/3 lub 1/2, B (bulb)
Zdjęcia seryjne Do 3 kl./s Do 4 kl./s w trybie CL, 4,5 kl./s w trybie CH
Samowyzwalacz Tak Od 1 do 9 klatek z szybkostrzelnością trybu seryjnego CL
Wizjer Stały, na poziomie oka, z pryzmatem pentagonalnym; z wbudowaną korekcją dioptrażu (od -2,0 do +1,0 dptr.) Stały, na poziomie oka, z pryzmatem pentagonalnym; z wbudowaną korekcją dioptrażu (od -2,0 do +1,0 dptr.)
Pokrycie kadru w wizjerze Około 95% (w pionie i w poziomie) Około 96% (w pionie i w poziomie)
Powiększenie wizjera Około 0,94x z obiektywem 50 mm ustawionym na nieskończoność i korekcją dioptrażu; -1 dptr. Około 0,94x z obiektywem 50 mm ustawionym na nieskończoność i korekcją dioptrażu; -1 dptr.
Autofokus Nikon Multi-CAM 1000 z diodą wspomagającą AF (przybliżony zasięg: od 0,5 do 3 m). Zakres działania: od -1 do +19 EV (przy czułości równoważnej ISO 100 i w temperaturze normalnej: 20°C) Nikon Multi-CAM 1000 z diodą wspomagającą AF (przybliżony zasięg: od 0,5 do 3 m). Zakres działania: od -1 do +19 EV (przy czułości równoważnej ISO 100 i w temperaturze normalnej: 20°C)
Tryby ustawiania ostrości Autofokus pojedynczy (AF-S); ciągły (AF-C); automatyczny (AF-A); ręczny (M); śledzenie ostrości automatyczne włączane w trybach autofokusa pojedynczego i ciągłego przy zmianie stanu fotografowanego obiektu Autofokus pojedynczy (AF-S); ciągły (AF-C); automatyczny (AF-A); ręczny (M); śledzenie ostrości automatyczne włączane w trybach autofokusa pojedynczego i ciągłego przy zmianie stanu fotografowanego obiektu
Pola ostrości 11 pól ostrości; możliwość wyboru dowolnego pojedynczego pola; centralne pole ostrości można przełączyć w tryb pola szerokiego 11 pól ostrości; możliwość wyboru dowolnego pojedynczego pola; centralne pole ostrości można przełączyć w tryb pola szerokiego
Tryby wyboru pola AF Pojedynczy AF(dowolny z 11 punktów), Dynamiczny AF (dowolny z 11 punktów z śledzeniem położenia), Automatyczny wybór pól AF Pojedynczy AF(dowolny z 11 punktów), Dynamiczny AF (dowolny z 11 punktów z śledzeniem położenia), Automatyczny wybór pól AF, Dynamiczny AF z wykorzystaniem informacji o kolorze
System pomiaru ekspozycji Matrycowy (420-polowy), centralnie ważony (75% wagi pomiaru przypisane do obszaru o średnicy 6, 8 lub 10 mm w centrum kadru), punktowy (Pomiar z obszaru o średnicy 3,5 mm (około 2,5% powierzchni kadru) na środku aktywnego pola AF (na centralnym polu AF w przypadku korzystania z obiektywu bez CPU lub jeśli wybrano ustawienie Automatyczny wybór pól AF)) Matrycowy (420-polowy), centralnie ważony (75% wagi pomiaru przypisane do obszaru o średnicy 6, 8 lub 10 mm w centrum kadru), punktowy (Pomiar z obszaru o średnicy 3,5 mm (około 2,5% powierzchni kadru) na środku aktywnego pola AF (na centralnym polu AF w przypadku korzystania z obiektywu bez CPU lub jeśli wybrano ustawienie Automatyczny wybór pól AF))
Zakres pomiaru ekspozycji (ISO 100, obiektyw f/1,4, 20°C) 0-20 EV (pomiar matrycowy lub centralnie ważony), 2-20 EV (pomiar punktowy) 0-20 EV (pomiar matrycowy lub centralnie ważony), 2-20 EV (pomiar punktowy)
Tryby ekspozycji P/A/S/M, programy tematyczne (auto, portret, krajobraz, makro, sport, zdjęcia nocne/krajobraz, zdjęcia nocne/portret) P/A/S/M, programy tematyczne (auto, portret, krajobraz, makro, sport, zdjęcia nocne/krajobraz, zdjęcia nocne/portret)
Kompensacja ekspozycji ±5 EV z krokiem co 1/3 lub co 1/2 EV ±5 EV z krokiem co 1/3 lub co 1/2 EV
Braketing ekspozycji i błysku Od 2 do 3 ekspozycji z krokiem o wartościach z przedziału od 1/3 do 2,0 EV Od 2 do 3 ekspozycji z krokiem o wartościach z przedziału od 1/3 do 2,0 EV
Zgodność z systemem Picture Control Nie Tak
Balans bieli Automatyczny, 6 trybów manualnych z możliwością doprecyzowania, ustawienie temperatury barwowej (w Kelwinach), pomiar balansu bieli, możliwy braketing balansu bieli Automatyczny, 7 trybów manualnych z możliwością doprecyzowania, ustawienie temperatury barwowej (w Kelwinach), pomiar balansu bieli, możliwy braketing balansu bieli
Active D-Lighting Nie Tak
Rejestracja sekwencji wideo Nie Tak, do 5 minut w rozdzielczościach 1280x720, 640x424, 320x216, kompresja MJPEG, z dźwiękiem mono
Monitor LCD 2,5-calowy, 230 000 pkt. 2,7-calowy, 230 000 pkt.
Podgląd kadru na wyświetlaczu (LiveView) Nie Tak, ustawianie ostrości przez detekcję kontrastu, wybór położenia i wielkości pola pomiarowego, system wykrywania twarzy.
Zapis zdjęć Karta pamięci SD Karta pamięci SD/SDHC
Wyjście wideo PAL/NTSC PAL/NTSC, HDMI
Wyjście audio Nie Tak
Interfejs PC USB 2.0 (Hi-Speed) (złącze Mini-B) USB 2.0 (Hi-Speed) (złącze Mini-B)
Złacze GPS Nie Tak
Rozmiary 132 x 103 x 77 mm 132 x 103 x 77 mm
Waga (korpus bez akumulatora i obiektywu) 585 g 620 g




Podsumowanie
Czy D90 jest zatem aparatem wartym uwagi? Z pewnością. Niemal każdy element funkcjonalny aparatu został w mniejszym lub większym stopniu w stosunku do D80 poprawiony. Dzięki temu nowemu aparatowi łatwiej będzie konkurować z nowymi lustrzankami innych producentów, a niewątpliwie będzie z nimi porównywany. Porównanie z nimi nie jest jednak łatwe, jako że – tradycyjnie już – linie modeli poszczególnych producentów nie pokrywają się. Nad Nikonem D90 wisi "widmo" profesjonalnego D300, który jednak jest aparatem wykorzystywanym przez wielu wymagających amatorów. Z tego powodu pewne ograniczenia funkcjonalne (choćby brak banków ustawień, uproszczony tryb LiveView, brak dostrajania autofokusa) są zrozumiałe. Na dodatek z funkcjonalności D300 naprawdę było co odejmować, i bynajmniej nie powstał aparat ubogi! Ci, którzy obawiali się nadmiernych cięć (vide historyczna para D100/D70) chyba mogą odetchnąć z ulgą. Nikon D90 jest niesłychanie funkcjonalnym aparatem, który przede wszystkim – oferuje znakomitą jakość zdjęć.
 
W nieco innej sytuacji jest konkurencja, choćby wspomniany Canon – 30D/40D nie ma "nad sobą" wyżej pozycjonowanego aparatu z matrycą rozmiaru APS-C. Canon zatem bez obaw i z pełna premedytacją wprowadzać może pewne elementy właściwe aparatom profesjonalnym – i z tego właśnie powodu pod pewnymi względami EOS 50D góruje nad D90. Jednaj z tego samego porównywanie go z D90 jest nie do końca uprawnione – EOS 50D ma ambicje bycia aparatem półprofesjonalnym (choćby z powodu wspomnianego braku modelu wyżej pozycjonowanego), podczas gdy D90 jest aparatem stricte amatorskim. To jednak, które aparatu będą ze sobą bezpośrednio konkurować, w dużej mierze zależeć będzie od polityki cenowej producentów.
 
Samego zaś D90 podsumować można tak: bardzo solidny i przemyślany aparat dla zaawansowanego amatora.

Plusy:
  • świetna ergonomia obsługi,
  • bardzo dobra jakość wykonania,
  • bardzo dobra szczegółowość obrazu,
  • krótkie czasy reakcji, błyskawiczne włączanie aparatu,
  • szybki i precyzyjny autofokus,
  • bardzo precyzyjna kontrola nad parametrami przetwarzania obrazu (Picture Control),
  • sprawny matrycowy pomiar ekspozycji, choć miewa tendencję do lekkiego niedoświetlania zdjęć,
  • duży i jasny wizjer,
  • dobrze uporządkowane, intuicyjne menu,
  • bardzo duży zakres wysokich czułości,
  • sprawnie działające odszumianie obrazu dla wysokich czułości ISO,
  • funkcja bezprzewodowego kontrolera zewnętrznych lamp błyskowych,
  • bardzo dobra wydajność zapisu na kartach pamięci,
  • rozbudowana funkcja wyrównywania rozpiętości tonalnej w trakcie rejestracji zdjęcia,
  • zaawansowane funkcje korekty zdjęć, obejmujące poprawianie geometrii,
  • bardzo niskie zużycie energii,
  • duży, czytelny wyświetlacz,
  • w pełni konfigurowalny, dedykowany przycisk funkcyjny,
  • funkcja rejestracji sekwencji wideo,
  • podgląd kadru na żywo (LiveView) z rozpoznawaniem twarzy,
  • wyjście HDMI,
  • możliwość podłączenia odbiornika GPS,
  • duży wyświetlacz LCD o świetnej rozdzielczości,
  • możliwość wprowadzenia stałej korekty pomiaru ekspozycji,
  • korygowanie "w locie" aberracji chromatycznej.


Minusy:
  • domyślne poziomy wyostrzania i nasycenia nieco zbyt niskie jak na aparat amatorski,
  • najkrótszy czas otwarcia migawki jedynie 1/4000 s,
  • czułość 100 ISO uzyskiwana jedynie w trybie symulacji,
  • słabe działanie balansu automatycznego bieli w świetle żarowym o niskiej temperaturze,
  • niewielka pojemność bufora przy zapisie zdjęć w RAW-ach,
  • spadek pojemności bufora po włączeniu odszumiania,
  • stałe powiązanie pomiaru punktowego z ręcznie wybranym polem AF,
  • sztuczne ograniczenie do 100 zdjęć w serii,
  • znaczne ograniczenia trybu nagrywania sekwencji wideo (zwłaszcza brak autofokusa).


Zobacz także:
Adobe Camera RAW 4.6 będzie obsługiwał Coolpixa P6000!
Nikon NEF Codec 1.5.0 obsługuje D90
Nikon AF-S Nikkor 50mm f/1,4G
Nikon CaptureNX 2.1.0 – poprawione błędy i obsługa D90
Nowa wersja Nikon Transfer 1.2.0
Nikon Camera Control Pro 2.3.0 – obsługa D90 i więcej możliwości z LiveView
Nikon Transfer teraz w wersji 1.1.2
Nikon uderza w średni format?
Nikon i Microsoft zawarły umowę patentową
GP-1 – moduł GPS dla Nikona D90
Nikon Capture NX 2.0.1 – poprawione błędy
SILKYPIX obsługuje Nikona D700
Nowy serwis edukacyjny Nikona
Nikon D90 będzie kręcił filmy?
Nikon Capture NX2 dla użytkowników "jedynki" (prawie) za darmo
Bibble Pro/Lite 4.10.1 – obsługuje również Nikona D700
Większy bufor Nikona D3
Nikon RAW Codec 1.4.0 – obsługa D700 i nowe funkcje
Wiem, co kupuję: obiektyw - część III
Wiem, co kupuję: obiektyw - część II
Pierwsze wrażenia: Nikon Speedlight SB-900
Nikon D700 - pierwsze wrażenia i zdjęcia próbne
TEST: Casio Exilim Pro EX-F1 – fotograficzny demon prędkości
TEST: Sony A350 – Live View na całego
TEST: Canon EOS 40D – krok w stronę ideału
TEST: Sony A200 – "setka" skonstruowana na nowo
TEST: Sony A700 - Alpha na poważnie
TEST: Nikon D60, czyli D40x po liftingu
TEST: Nikon D300 - aparat na miarę czasów
TEST: Olympus E-3 – aparat dla podróżnika
Wiem, co kupuję: obiektyw - część I


« poprzednia strona 1|...|4|5|6|7|8|9|10 następna strona »
Powrót do listy artykułów
Konkurs  Konkurs
Biało-czarny, czarno-biały, czyli obraz doskonały

Fotografie w odcieniach szarości podkreślają kształty i faktury przedmiotów, skupiają uwagę na rysach twarzy i relacji osób. Czekamy na Wasze niebanalne czarno-białe zdjęcia, bo "szare" nie oznacza przecież "pozbawione wyrazu".
Biało-czarny, czarno-biały, czyli obraz doskonały
 
Ostatnio dodane zdjęcie:
[19.12.2014]
Autor:
aga mikłaszewicz
 
Dodaj swoje zdjęcie
Przejdź do galerii
Poprzednie konkursy
Nagrody w konkursie

 



AKTUALNOŚCI | SPRZĘT | EDYCJA OBRAZU | TEORIA | PRAKTYKA | SZTUKA
Mapa serwisu mapa serwisu Reklama reklama Kontakt kontakt
Czas generacji: 1.554s.