Co w kosmetyczce piszczy?
Począwszy od strony 38 podręcznika, aż do końca części pierwszej zaczyna się systematyczne porządkowanie konkretnej wiedzy. Są to m.in. bardzo szczegółowy opis akcesoriów potrzebnych do wykonania makijażu (niejedna pani, która uważa się za biegłą w tej kwestii zapewne nieraz się zdziwi), przygotowanie skóry do aplikacji kosmetyków kolorowych, wykonanie makijażu na potrzeby fotografii kolorowej oraz makijażu dla fotografii czarno białej.

''Makijaż fotograficzny'' – rozdział dotyczący akcesoriów do wykonywania makijażu.

Część poświęcona makijażowi dla fotografii kolorowej urzeka swoją dokładnością. Mamy tu precyzyjne opisy upiększania kolejnych elementów twarzy: skóry, oczu, ust... Ponadto poruszana jest też tematyka utrwalaczy, wizażowych "efektów specjalnych" oraz dającej bardzo interesujące efekty techniki airbrush. Fragment poświęcony fotografii czarno białej precyzuje zagadnienia dotyczące specyfiki tego typu fotografii i jej problemów z punktu widzenia wizażysty – głównie malowania oczu i ust.
Pierwszą część podręcznika zamyka kilka słów na temat cyfrowej obróbki zdjęć i jej wpływu na wygląd makijażu. Fragment ten stanowi jednak raczej postawienie kropki nad "i" – jest zasygnalizowaniem, jakie zabiegi można przeprowadzić za pomocą komputera bez wnikania w ich specyfikę. Zapewne autorzy doszli do (skądinąd słusznego) wniosku, że fotoedycja nie jest tematem tej książki i że zainteresowane osoby powinny sięgnąć do innych źródeł.

''Makijaż fotograficzny'' – rozdział dotyczący wykonywania makijażu twarzy.

Sławni ludzie bez aury wielkości
Ponad połowę książki zajmują przykłady konkretnych sesji zdjęciowych wraz z dokładnymi opisami zastosowanego makijażu (łącznie 60 modelek i modeli). Większość czytelników przy pierwszym kontakcie z książką zapewne zwróci uwagę na zamieszczone właśnie w tej części zdjęcia. I w tym momencie mogą być oni (jak najbardziej pozytywnie!) zaskoczeni – bohaterami i bohaterkami bardzo profesjonalnie wykonanych zdjęć i pomysłowych makijaży nie są amatorzy, ale zawodowi modele, piosenkarze, aktorzy i inne mniej lub bardziej publiczne osobistości. Możemy zatem na kartach książki zobaczyć m.in. Edytę Górniak, Annę Popek, Ewę Pacułę, Kasię Sowińską czy Jakuba Tolaka.

''Makijaż fotograficzny'' – przykładowy makijaż Anny Janochy z drugiej części podręcznika.

Co jest ważne, na wszystkich przykładach można zobaczyć nie tylko efekty końcowe współpracy modela, wizażysty i fotografa, ale też niewielkie zdjęcie fotografowanej osoby pozbawionej makijażu. Pomaga to uświadomić sobie, jak ważną rolę w tworzeniu tych fotografii pełni makijaż. Świadczy to również o bardzo dobrej współpracy i kontakcie autorów książki z modelami. Osoby publiczne zazwyczaj niechętnie pozwalają publikować swoje zdjęcia bez makijażu, które mogłyby negatywnie wpłynąć na wypracowany wizerunek. W skrajnych przypadkach taka współpraca zobowiązuje niekiedy do zniszczenia przez fotografa wszystkich kopii zdjęć próbnych bądź też takich, które nie zostały zaakceptowane. Fakt, że wszystkie bez wyjątku fotografowane osoby zgodziły się na publikacje zdjęć swoich "nagich twarzy" świadczy o tym, że biorący udział w powstawaniu tej książki doskonale rozumieli i akceptowali przeznaczenie publikacji.