"Zanieczyszczenia nie powstały na fotografowanej architekturze, to także nie padający grubymi płatkami śnieg - to celowo wykonane rysy na negatywie, dzięki którym fotografia objawia się jako fotografia; jako język świadomy tkwiących w nim walorów, gwarantujących takie ukazanie wycinka rzeczywistości, by zaczął on przekazywać znaczenia bogatsze, bardziej nasycone i bardziej skondensowane - prawdziwsze - niż byłaby to w stanie uczynić sama rzeczywistość."(fragmenty z katalogu wystawy autorstwa Marty Smolińskiej-Byczuk

''Ostatni dzień w Wenecji'' fot. Remigijus Treigys

Remigijus Treigys (1961) jest absolwentem Litewskiego Instytutu Sztuki i członkiem Związku Litewskich Artystów Fotografów. Jego zdjęcia w większości powstają w rodzinnym mieście - w Kłajpedzie, ale mogłyby praktycznie wszędzie. Wszystkie jego fotografie sprawiają wrażenie starych, zniszczonych, na powierzchni których widnieją liczne rysy, zadrapania, plamy. Cechami charakterystycznymi twórczości Remigijusa Treigysa są panoramiczny format, poetyka bliska malarstwu, plastyczność, nieostrość i niewyrazistość oraz uniwersalizm.